Turismo de guerra

Habitamos unha época turística

A mais turística dende sempre xamais,

Con variedades innumerables de viaxes

Dende culturais a deportivos,

De museos, gastronómicos, relixiosos,

Natureza, montaña, deportes estremos,

Países exóticos, turismo de masas,

 De sol e praia, turismo de evasión,

A lugares sen moita xente,

Difícil intención,

Ata tes que pedir cita para o Everést ascender.

 

De concertos, de botellón, de esmorga,

Turismos incontables son,

Pero temos unha nova variedade

Causa  de fonda e triste emoción:

O turismo de guerra de verdade.

 

Viaxes organizados para contemplar

Dende puntos estratéxicos e vantaxosos

Como un exército bombardea ata arrasar

Pobos xa completamente arrasados.

E non contentos con mirar,

Unha muller emocionada que alí estaba

Dicía moi convencida e determinada

Que ó país agresor ía apoiar.

 

Para que ver museos, paisaxes, monumentos,

Bosques, praias de branca area e azuis augas,

Se podemos contemplar, e mesmo ulir,

Como se aniquila definitivamente un pobo

Que xa levan décadas a aniquilar.

¡Que maior emoción! ¡Excitación sen par¡

 

Non lles chega coas noticias da televisión,

Amosando nenos desesperados, orfos,

Mutilados, moitos asasinados,

Cidades onde non queda unha casa en pé,

Pero as bombas seguen a caer,

Hoxe e mañá tamén.

 

Quen podería pacificar a guerra,

Quere expulsar ós moradores

E construír un resort para turistas.

A vida non cotiza no stock market de valores.

 

Hoxe é venres santo, para conmemorar

Que  fai 2025 anos, un irmán ou curmá,

Porque parentes biolóxicos son,

Só os separa a relixión e tradición,

Foi, segundo a Biblia, crucificado

Polos inimigos comúns romanos.

Un home que viña redimir o mundo:

A xudeus, palestinos, romanos e demais,

¿ Era isto o que viña predicar?

 

Hoxe é venres santo, día de loito

Para moitos dos que esta masacre

Apoian ou non están a reprobar.

¿Non merecen dereitos, nin loito,

Nin misericordia os mais de 50000 mortos?

A efemérides que celebran moitos,

E que millóns de turistas están a contemplar

Non casa nada ben co que Xesucristo,

Protagonista das prolíficas celebracións,

Veu naquelas terras a predicar.